Największa tajemnica mojego życia
Pociąg
relacji
Poznań - Kraków
(przez Katowice)
Pełen jest ludzi
obok mnie
stoi kobieta
która co chwilę
przygryza swoją
wargę.
Zastanawiam się
czy może nie jest
w ciąży.
Ma ciemniejszą
karnację,
coś na czekoladową
nutę.
Dziwne ma oczy,
chyba jest smutna.
To takie mądre spojrzenie
gdy wie co
przyniesie jej życie.
Prawdopodobnie teraz
próbuje pogodzić się z
konsekwencjami
własnych czynów
lub z czymś
co ani trochę
nie jest od niej
zależne.
Nie wiem co ci jest,
jaką sekundę
przyszłego życia
właśnie analizujesz
w głowie.
Czyją widzisz śmierć?
Którego ze swoich mężczyzn?
Które miasto w ruinie?
Wciąż za to
przygryzasz wargę.
Za punkt honoru
postawiam sobie
wykrzesać z ciebie
uśmiech.
Nadarza się okazja
gdy gruby mężczyzna
przeciska się przez
korytarz
i klinuje się
właśnie o ciebie.
Klinuje się
o największa tajemnicę
jakiej doświadczyłem w życiu.
Uśmiecham się
a tajemnica to odwzajemnia.
Oto najjaśniejszy moment
mojej podróży.
Pożyczyłem od niej
długopis
i na pierwszej stronie
“Dziennika”
napisałem
ten wiersz.
05.06.2007
