Saddamie, jestem z Tobą.
…Chociaż pewnym dla mnie było, że zginiesz. Pytanie brzmiało: jak? Nie rozstrzelali cię, nie poszedłeś na krzesło, nikt ci niczego nie wstrzykiwał. Zwyczajnie zadyndałeś. Ok, pozornie to ich kraj i ich prawo. Co prawda gdyby w każdym państwie sądy działały w ten sposób to nie starczyło by sznura ale co tam :)
Jednak wiecie co mnie wręcz zbulwersowało? Zdjęcia i filmy,które krążą po całym Internecie. Masz chwilkę? Więc zrób sobie herbatę i spójrz, jak wieszają Saddama!
Czy już wszyscy upadli tak nisko, by oglądać egzekucję? Co ludzi kręci w oglądaniu dyndających zwłok? Pewna strona zrobiła nawet coś co przypominało mi reklamę proszku do prania. Zastosowali bowiem manewr “PRZED i PO”…
Czy ludzie koniecznie potrzebują dowodów? No cóż, gdybym był jakimś tam Irakijczykiem czy synem grubego Amerykanina który napędza swoją gigantyczną furę ropą to może i bym się ucieszył, za te krzywdy. Ale tak? Mi Saddam niczego nie zrobił, a wystawianiem jego zwłok na widok całego świata się brzydzę.
