TheElder.net - Domator

Przymiotnik “kultowy” bywa często nadużywany w odniesieniu do dzieł filmowych czy literackich (…)
- Z okładki książki W drodze

Oglądam sobie wczoraj Polsat i reklamują odcinek serialu “Chirurdzy”. Fajnie, pierwsze słyszę o takim serialu ale pewnie obejrzę. Za chwilę słyszę głos lektora: “Kultowy serial powraca na antenę”. Potem reklama pierwszej części Szklanej pułapki. “Kultowy film akcji!” - mówią. Ale czy tylko Polsat puszcza takie babole? Ależ nie! TVP 1 uznało Lost za niesamowicie kultowy.
Rzecz dotyczy nie tylko telewizji, mówimy też o grach np. takich jak KULT, gra ta już w dniu premiery była reklamowana jako rzecz kultowa.
I już mnie to denerwuje. Należy sobie postawić pytanie czym jest “kultowość”. Więc? Dla mnie zawsze było to słowo używane oszczędnie, nadające czemuś naprawdę wysoką rangę. O, na przykład Secret Service - 100% kultowości! Tak samo jak z Gwiezdnymi wojnami czy paroma innymi rzeczami (nie chcę się rozpisywać, takich rzeczy było by pewnie więcej). Wyszło mi więc, że przylepianiu czemuś takiej naklejki to sprawa bardzo subiektywna. Czy nie uważacie jednak, że określanie tak filmów nowiutkich, świeżych i nie znanych za bardzo (mowa o owych Chirurgach) to przesada? Bo ja tak uważam, i za prawdę powiadam wam, zaczyna denerwować mnie wszystko co KULTOWE! A ostatnio mam wrażenie nasiliło się to aż za bardzo, bo gdy coś jest reklamowane właśnie w ten sposób, to przyciąga nowe osoby, które nie mają swoich małych kultów u siebie.
Morał tej krótkiej notki będzie banalny. Miejcie swoje kulty (ha, może nawet pewnego dnia spiszę swoje kultowe pozycje i umieszczę je na jednej liście), nie dajcie się zalewać papką, która to wcale a wcale nie jest kultem, a zwykłym gównem.

NOWY ROK, taki tytuł nosi wpis z bloga Kominka, którym pozwolę się oprzeć przy pisaniu tej notki. Link, który podałem wyżej zaprowadzi was właśnie do tamtej notki, wytnę z niej jeden ciekawy fragment:

Wczoraj najebałeś się jak świnia.
Sylwka spędziłeś na super-hiper imprezce, było bardzo dużo wódki, na łeb przypadało, no powiedzmy, półtora litra. Na zabawie były fajne dupy i w dodatku wszystkie na ciebie leciały. Wszystkim naokoło życzyłeś “szczęśliwego Nowego Roku”. Tuż przed północą wysłałeś smsy do znajomych, a chwilę po północy zadzwoniłeś do najbliższych. Chuj z tym, że już im raz składałeś życzenia. Musiałeś przecież opowiedzieć, jak to zajebiście się bawisz i wywróżyć, że tej nocy o własnych siłach na pewno nie wrócisz do domu. Następnie kontynuowałeś imprezę, na której chlanie przerywałeś mniej lub bardziej udanym ściemnianiem ledwo przytomnych panienek.

Dzisiaj nic nie pamiętasz poza tym, że pamiętasz wszystko, łącznie z tym, że rzygałeś do wanny, a twoi koledzy sikali z balkonu. Jeśli organizowałeś imprezę, dzwonisz lub zaggadujesz do kumpli i utwierdzając ich w przekonaniu, że było zajebiście argumentujesz wyliczaniem ilości stłuczonych szklanek, zalanych mebli, pękniętych butelek i przypalonych dywanów. Rzecz jasna, połowę z tego zmyślasz.

Obowiązkowo dodajesz “kurwa, ale się najebałem, nic nie pamiętam”. I mimo że nie był to twój pierwszy raz z alkoholem, pytasz znajomych “co biorą na kaca?”. Łeb cię napierdala jak nigdy. Wymieniacie najnowsze poimprezowe ploteczki, obrabiacie dupę wszystkim jak leci, po czym kończycie gadkę prześcigając się w postękiwaniu, jaki to kurwa ciężki dzień dziś macie i już nigdy alkoholu do ust nie weźmiecie.

- Kominek

I cholera, dzisiejszy szkolny ranek był jakby żywcem wyjęty z tego tekstu! Ludzie, na słyszałem się niesamowitych kłamstw, kolorowywanych do przesady historyjek i opisów chyba dziesięciu lasek, które obciągały już w kiblu, gdy facet dopiero co skończył oddawać mocz. Słynne toasty, złożone z trzech kielonków wódki i kubka Martini wziętego na raz, niesamowite fajerwerki które wybuchały na balkonie sąsiada, domy obrócone w ruinę po balandze. Zgroza. Tylko dwie osoby miały jaja i powiedziały wprost - “Siedziałem w domu przed telewizorem…”. I tylko te dwie osoby pominęły swoje olbrzymie kace, gigantyczne bóle głowy i pustynię w ryju nad ranem.
A do tego wszystkiego cieszyłem się, że mój sylwester nie był tak gówniany, bym musiał połowę imprezy dorobić sobie w głowie. Dzięki Seishiro za miłą zabawę ;)